مقدمه:
هدف این مطالعه، بررسی تأثیر تیمار سطحی با لیزرهای Er:YAG و Er,Cr:YSGG بر استحکام باند برشی رزین کامپوزیت به عاجی که به‌تازگی سفید شده است بود.

روش‌ها:
در این مطالعه، ۴۰ دندان پرمولر انسانی کشیده‌شده انتخاب شدند. دندان‌ها در فاصله ۴ میلی‌متری اپیکال از نوک کاسپ برش داده شده و به‌طور تصادفی به چهار گروه، هر گروه شامل ۱۰ نمونه، برای آزمایش استحکام باند برشی تقسیم شدند.

برای سفید کردن، ژل پراکسید هیدروژن ۳۵٪ (H₂O₂) به مدت ۱۰ روز روی سطوح عاجی تمام نمونه‌ها اعمال شد.

پیش از اچینگ و باندینگ، در گروه‌های لیزری، سطح عاج به‌ترتیب با لیزر Er,Cr:YSGG و Er:YAG تحت تابش قرار گرفت.

در گروه‌های Er,Cr:YSGG، Er:YAG و کنترل، ترمیم کامپوزیتی بلافاصله پس از سفید کردن انجام شد؛ در حالی که در گروه روش معمول، ترمیم کامپوزیتی ۷ روز پس از سفید کردن انجام گرفت.

سپس نمونه‌ها با استفاده از دستگاه آزمون استحکام باند برشی مورد آزمایش قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از آنالیز واریانس (ANOVA) و آزمون Tukey مورد تجزیه‌وتحلیل آماری قرار گرفتند.

نتایج

میانگین و انحراف معیار استحکام باند برشی در گروه‌های مختلف به شرح زیر بود:

• گروه کنترل: ۴٫۳ ± ۱٫۴ مگاپاسکال
• گروه Er,Cr:YSGG: ۶٫۷ ± ۲٫۰ مگاپاسکال
• گروه Er:YAG: ۱۴٫۴ ± ۳٫۷ مگاپاسکال
• گروه روش معمول: ۱۹٫۴ ± ۲٫۶ مگاپاسکال

نتیجه‌گیری

استحکام باند برشی کامپوزیت به عاج سفیدشده‌ای که با لیزر Er:YAG تحت درمان سطحی قرار گرفته بود، به‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه کنترل بود؛ بااین‌حال، این میزان به‌طور معنی‌داری کمتر از گروهی بود که روش معمول و تأخیر ۷روزه در ترمیم را دریافت کرده بود.

به بیان ساده‌تر، تابش Er:YAG توانست کاهش استحکام باند ناشی از سفید کردن داخلی را تا حدی جبران کند، اما عملکرد آن همچنان به روش معمولِ صبر کردن ۷ روزه پس از بلیچینگ نرسید.

کلیدواژه‌ها:
کامپوزیت؛ Er,Cr:YSGG؛ Er:YAG؛ سفید کردن داخلی دندان؛ استحکام باند برشی.