مقدمه

استفاده اخیر از لیزرها برای آماده‌سازی سطح پرسلن با هدف ایجاد چسبندگی مناسب براکت‌ها به ترمیم‌ها، علاوه بر نشان دادن نتایج امیدوارکننده، با عوارض نامطلوب کمتر و مزایای دیگری نیز همراه بوده است. هدف از این مطالعه، ارزیابی مقایسه‌ای سطح پرسلن فلدسپاتیک با استفاده از میکروسکوپ الکترونی پس از تابش لیزر Nd (نئودیمیوم-دوپ‌شده: ایتریوم آلومینیوم گارنت) با توان‌های مختلف 0.75، 1.5 و 2 وات و مقایسه آن با روش اچ با اسید هیدروفلوئوریک (HF) بود.

روش‌ها

نمونه‌های پرسلن گلیزدشده با الگوبرداری از سطح لبیال دندان‌های ثنایای مرکزی فک بالا تهیه شدند. نمونه‌ها به‌طور تصادفی به 4 گروه تقسیم و با چهار روش مختلف تحت درمان قرار گرفتند.

در گروه 1، سطح نمونه‌ها با اسید هیدروفلوئوریک 9.6% اچ شد.

نمونه‌های گروه‌های 2 تا 4 نیز با لیزر Nd و با توان‌های مختلف 0.75، 1.5 و 2 وات تحت تابش قرار گرفتند.

سپس نمونه‌ها برای ارزیابی با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) آماده شدند.

نتایج

از نظر ایجاد تخلخل سطحی، کیفیت اچ در گروه 2 مشابه گروه اچ‌شده با HF بود.

لیزر Nd با توان 0.75 وات توانایی محدودی در ایجاد تخلخل مکانیکی در سطح پرسلن داشت.

نتیجه‌گیری

با توجه به نتایج این مطالعه، می‌توان از لیزر Nd با پارامترهای مناسب برای آماده‌سازی و کاندیشنینگ سطح پرسلن استفاده کرد.

کلیدواژه‌ها

Nd؛ پرسلن؛ میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM)