مقدمه

هدف اصلی این مطالعه، ارزیابی عمق نفوذ فتوسنسیتایزرهای پیشنهادی در دیواره جانبی کانال ریشه دندان‌های انسانی است.

مواد و روش‌ها

در این مطالعه، ۴۰ دندان انسانی تک‌ریشه با کانال‌های مستقیم که به دلایل پریودنتال کشیده شده بودند، جمع‌آوری و تا زمان انجام آزمایش در محلول سالین استریل نگهداری شدند. تاج دندان‌ها با استفاده از دیسک الماسی جدا شد تا قطعات ریشه‌ای با طول استاندارد ۱۲ میلی‌متر تهیه شود.

پس از آماده‌سازی و شکل‌دهی کانال‌ها، سطح خارجی ریشه‌ها با دو لایه لاک ناخن پوشانده شد تا از آلودگی محیطی جلوگیری شود. سپس فورامن اپیکال با ماده کامپوزیتی مسدود گردید.

دندان‌ها به‌طور تصادفی به دو گروه اصلی تقسیم شدند:

• محلول ایندوسیانین گرین (ICG)
• محلول تولونیوم کلراید (TCH)

هر یک از این گروه‌ها نیز به زیرگروه‌هایی با و بدون EDTA تقسیم شدند.

در تمام گروه‌ها، نمونه‌ها با استفاده از دیسک الماسی در جهت طولی شیار داده شده و سپس با یک چکش/چیزل استیل به دو نیمه تقسیم شدند. اندازه‌گیری‌ها با استفاده از میکروسکوپ استریو با بزرگنمایی ۲۰ برابر و در سه ناحیه از هر نمونه انجام گرفت و عمق نفوذ رنگ اندازه‌گیری شد.

نتایج

نتایج نشان داد که میانگین عمق نفوذ جانبی ICG برابر با ۲۲۴٫۰۴ میکرومتر بود که به‌طور معنی‌داری (P<0.05) بیشتر از TCH با میانگین ۷۰٫۱۵ میکرومتر بود.

در مورد تأثیر EDTA، در گروه ICG و بدون در نظر گرفتن تفاوت بین نواحی مختلف ریشه، استفاده از EDTA موجب افزایش میانگین عمق نفوذ جانبی ICG شد؛ با این حال، این افزایش از نظر آماری معنی‌دار نبود (P>0.05).

نتیجه‌گیری

بر اساس یافته‌های این مطالعه، می‌توان فرض کرد که ICG قابلیت نفوذ به نواحی عمیق‌تر دیواره کانال ریشه را دارد و از این نظر، نفوذپذیری آن نسبت به TCH بیشتر است.

کلیدواژه‌ها

EDTA؛ محلول ایندوسیانین گرین؛ عمق نفوذ؛ محلول تولونیوم کلراید.