هدف:
این مطالعه با هدف ارزیابی تأثیر فلوراید دی‌آمین نقره (Silver Diamine Fluoride; SDF) در ترکیب با درمان فوتودینامیک (PDT) بر ریزسختی مینای دندان‌های شیری انجام شد.

مواد و روش‌ها:
این مطالعه آزمایشگاهی (in vitro) بر روی 40 دندان مولر شیری کشیده‌شده با سطوح باکال و لینگوال سالم انجام شد. در ابتدا، ریزسختی پایه مینای دندان‌ها با استفاده از دستگاه سختی‌سنج ویکرز اندازه‌گیری شد. سپس دندان‌ها به‌صورت تصادفی به چهار گروه (هر گروه 10 نمونه) تقسیم شدند:

• گروه SDF
• گروه PDT
• گروه SDF + PDT
• گروه کنترل (بدون مداخله)

پس از انجام مداخلات، دندان‌ها تحت چرخه pH به مدت 14 روز قرار گرفتند و سپس ریزسختی مینا مجدداً اندازه‌گیری شد. تغییرات ریزسختی برای هر گروه محاسبه و داده‌ها با استفاده از آزمون ANOVA دوطرفه و آزمون t در سطح معنی‌داری 0.05 تحلیل شدند.

نتایج:
میانگین ریزسختی ثانویه مینا در هر سه گروه مداخله به‌طور معنی‌داری بیشتر از گروه کنترل بود (05/0>P). اگرچه گروه SDF + PDT بالاترین میزان ریزسختی را نشان داد و پس از آن گروه SDF قرار داشت، اما اختلاف ریزسختی ثانویه بین سه گروه مداخله از نظر آماری معنی‌دار نبود (05/0<P).

نتیجه‌گیری:
استفاده از SDF یا PDT می‌تواند ریزسختی مینای دندان‌های شیری را افزایش داده و فرایند رمینرالیزاسیون (معدنی‌سازی مجدد) را تقویت کند. با این حال، استفاده همزمان از SDF و PDT مزیت اضافی قابل توجهی نسبت به استفاده از SDF به‌تنهایی ایجاد نکرد.

واژگان کلیدی:
ریزسختی، درمان فوتودینامیک، فلوراید دی‌آمین نقره، دندان شیری، رمینرالیزاسیون.