چکیده

مقدمه: در دهه‌های اخیر، اکسید زیرکونیوم به‌عنوان یک سرامیک با استحکام بالا در حوزه دندانپزشکی معرفی شده است. با وجود مزایای مکانیکی این ماده، به دلیل خواص شیمیایی خنثی آن، اتصال ضعیفی با سایر مواد ایجاد می‌کند؛ بنابراین، افزایش استحکام اتصال آن به مواد چسبنده ضروری است.

روش‌ها: در این مطالعه تجربی، ۷۰ بلوک سرامیکی زیرکونیا تهیه و به‌صورت تصادفی در ۷ گروه تقسیم شدند. سپس، استحکام اتصال برشی نمونه‌ها اندازه‌گیری و نمونه‌ها با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) بررسی شدند. تجزیه‌وتحلیل آماری با استفاده از آزمون تحلیل واریانس یک‌طرفه (One-way ANOVA) و مقایسه‌های چندگانه توکی (Tukey) انجام شد.

یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس یک‌طرفه نشان داد که فاصله تابش لیزر تأثیر معناداری بر استحکام اتصال براکت‌های ارتودنسی به سرامیک زیرکونیا دارد. بر اساس آزمون تعقیبی توکی، هر گروه با سایر گروه‌ها مقایسه شد. گروه تابش در حالت تماس و گروه تابش در فاصله ۲ میلی‌متری، در مقایسه با سایر گروه‌ها، استحکام اتصال به‌طور معناداری بالاتری نشان دادند (P < 0.05).

نتیجه‌گیری: با افزایش فاصله تابش لیزر Er:YAG از سطح نمونه‌ها، استحکام اتصال براکت‌های ارتودنسی به سرامیک زیرکونیا کاهش می‌یابد. بیشترین استحکام اتصال زمانی حاصل می‌شود که تابش لیزر در فاصله ۲ میلی‌متری از سطح نمونه یا در حالت تماس مستقیم با آن انجام شود.

کلیدواژه‌ها: لیزر Er:YAG؛ فاصله تابش لیزر؛ استحکام اتصال براکت ارتودنسی؛ سطح زیرکونیا.