چکیده

مقدمه

در سال‌های اخیر، استفاده از لیزر برای درمان حساسیت عاجی مورد توجه ویژه قرار گرفته است. هدف از این مطالعه، ارزیابی و مقایسه اثربخشی لیزرهای دیودی 980 نانومتر، Nd و Er همراه با فلوراید در انسداد توبول‌های عاجی بود.

مواد و روش‌ها

در این مطالعه آزمایشگاهی (In Vitro)، از 20 دندان تک‌ریشه سالم انسان استفاده شد. از ریشه دندان‌ها 40 دیسک عاجی تهیه و سطح آن‌ها با اسید سیتریک 6 درصد اچ شد. سپس یک لایه وارنیش فلوراید بر روی سطح تمامی نمونه‌ها اعمال گردید.

نمونه‌ها به‌صورت تصادفی به چهار گروه تقسیم شدند:

• گروه کنترل: بدون تابش لیزر
• گروه دوم: تابش لیزر دیودی 980 نانومتر با توان 0/5 وات
• گروه سوم: تابش لیزر Nd با توان 0/5 وات
• گروه چهارم: تابش لیزر Er با توان 0/5 وات

پس از انجام مداخلات، تمامی نمونه‌ها با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) مورد بررسی قرار گرفتند. تعداد توبول‌های عاجی مسدودشده و همچنین قطر توبول‌های عاجی باز در هر نمونه اندازه‌گیری شد.

داده‌ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یک‌طرفه (One-way ANOVA) و آزمون تعقیبی توکی (Tukey) در سطح معنی‌داری 05/0 تحلیل شدند.

نتایج

نتایج نشان داد که هر سه نوع لیزر در مقایسه با گروه کنترل، تعداد توبول‌های عاجی باز را به‌طور معنی‌داری کاهش دادند (05/0>P) که بیانگر توانایی آن‌ها در ایجاد انسداد توبول‌های عاجی است.

با این حال، از نظر میزان انسداد توبول‌های عاجی، تفاوت آماری معنی‌داری بین سه گروه لیزر دیودی، Nd و Er مشاهده نشد (05/0<P).

همچنین، قطر توبول‌های عاجی باز در سه گروه تحت تابش لیزر، تفاوت معنی‌داری با گروه کنترل نداشت.

نتیجه‌گیری

نتایج این مطالعه نشان داد که لیزرهای دیودی 980 نانومتر، Nd و Er در ترکیب با وارنیش فلوراید، همگی قادرند به‌طور مؤثر توبول‌های عاجی را مسدود کنند.

با توجه به نقش انسداد توبول‌های عاجی در کاهش انتقال محرک‌های درد، این سه نوع لیزر می‌توانند به‌عنوان گزینه‌های مؤثر در درمان حساسیت عاجی مورد استفاده قرار گیرند و تفاوت قابل‌توجهی از نظر اثربخشی میان آن‌ها مشاهده نشد.

واژگان کلیدی: لیزر دیودی 980 نانومتر، حساسیت عاجی، لیزر Er، فلوراید، لیزر Nd.