هدف:
مطالعات متعددی با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) مینای دندان را پس از اچ مجدد بررسی کرده‌اند؛ با این حال، شواهدی در مورد استفاده از لیزر اربیوم: یاگ (Er) به‌عنوان جایگزین اچ اسیدی در آماده‌سازی اولیه و ثانویه سطح مینا و تأثیر آن بر تغییرات سطحی مینا وجود ندارد. هدف از این مطالعه، بررسی این موضوع بود که آیا روش‌های آماده‌سازی اولیه و ثانویه مینا بر ویژگی‌های سطحی مینا پس از باندینگ مجدد (Rebonding) تأثیر می‌گذارند یا خیر. این ارزیابی با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) انجام شد.

مواد و روش‌ها:
در این مطالعه، ۱۲ دندان پرمولر تازه کشیده‌شده به چهار گروه تقسیم شدند. در هر گروه، آماده‌سازی اولیه سطح مینا با استفاده از اچ اسیدی یا لیزر Er و مطابق دستورالعمل‌های مربوط انجام شد. سپس براکت‌های ارتودنسی روی دندان‌ها باند شدند. پس از جداسازی براکت‌ها (Debonding)، نمونه‌ها برای آماده‌سازی ثانویه سطح مینا آماده شدند. علاوه بر این، دو نمونه تنها یک بار با اچ اسیدی یا لیزر آماده‌سازی شدند تا تغییرات مورفولوژی مینا پس از یک بار آماده‌سازی با تغییرات ایجادشده پس از اچ مجدد مقایسه شود. در پایان، سطوح باکال مینا با استفاده از SEM مورد ارزیابی قرار گرفت.

نتایج:
در نمونه‌هایی که در مرحله اول یا در هر دو مرحله با اچ اسیدی آماده‌سازی شده بودند، الگوهای مشخص اچ مینا مشاهده شد. در مقابل، نمونه‌های تیمار شده با لیزر Er دارای سطوحی نامنظم و آمورف بودند و هیچ‌یک از الگوهای کلاسیک اچ اسیدی در آن‌ها دیده نشد. همچنین، در یکی از نمونه‌هایی که در هر دو مرحله اولیه و ثانویه با لیزر Er تابش داده شده بود، یک شکاف عمیق و بزرگ مشاهده شد که احتمالاً به لایه‌های زیرین مینا و حتی عاج نفوذ کرده بود.

نتیجه‌گیری:
آماده‌سازی سطح مینا با لیزر Er تغییرات مورفولوژیکی نامنظم و غیرقابل تشخیصی ایجاد می‌کند که کاملاً با تغییرات حاصل از اچ اسیدی، چه در آماده‌سازی اولیه و چه در آماده‌سازی مجدد، متفاوت است. بنابراین، استفاده از این لیزر برای آماده‌سازی سطح مینا باید با احتیاط انجام شود تا از بروز آسیب دائمی به مینا جلوگیری شود.

کلیدواژه‌ها:
لیزر، ارتودنسی، میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM).