بیوفیلم‌های بالغ، مقاومت بالایی در برابر عوامل ضدمیکروبی از خود نشان می‌دهند و حذف کامل آن‌ها همچنان یکی از چالش‌های مهم در درمان عفونت‌های اندودنتیک محسوب می‌شود. هدف این مطالعه، مقایسه اثر ضدعفونی‌کنندگی لیزر دیودی آبی 450 نانومتر در دو حالت موج پیوسته (Continuous Wave; CW) و موج پالسی (Pulsed Wave; PW)، همراه با دو فتوسنسیتایزر کورکومین و ریبوفلاوین، بر روی مدل بیوفیلم بالغ Enterococcus faecalis بود.

در این پژوهش، چهار مجموعه پارامتر تابشی مورد استفاده قرار گرفت:

• پارامتر A: حالت موج پیوسته (CW)، توان پیک 0/4 وات و فلوئنس متوسط 24 ژول بر سانتی‌متر مربع.
• پارامتر B: حالت موج پالسی (PW)، با Duty Cycle معادل 50 درصد، توان پیک 0/8 وات و فلوئنس متوسط 24 ژول بر سانتی‌متر مربع.
• پارامتر C: حالت موج پیوسته (CW)، توان پیک 0/5 وات و فلوئنس متوسط 30 ژول بر سانتی‌متر مربع.
• پارامتر D: حالت موج پالسی (PW)، با Duty Cycle معادل 50 درصد، توان پیک 1/0 وات و فلوئنس متوسط 30 ژول بر سانتی‌متر مربع.

نتایج نشان داد که تمامی پارامترهای تابشی در مقایسه با گروه کنترل، موجب کاهش معنی‌دار تعداد باکتری‌ها شدند (001/0>P). با این حال، تابش پالسی (PW) نسبت به تابش پیوسته (CW) اثر ضدمیکروبی قوی‌تری داشت و این تفاوت به‌ویژه در فلوئنس متوسط 30 ژول بر سانتی‌متر مربع بارزتر بود.

همچنین مشخص شد که کورکومین یا ریبوفلاوین به‌تنهایی و بدون تابش لیزر دیودی آبی 450 نانومتر، هیچ اثر ضدمیکروبی معنی‌داری نداشتند (05/0<P).

نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان می‌دهد که استفاده از لیزر دیودی آبی 450 نانومتر در حالت پالسی (PW) می‌تواند کارایی درمان ضدمیکروبی فتودینامیک (Antimicrobial Photodynamic Therapy; aPDT) را در حذف بیوفیلم بالغ Enterococcus faecalis افزایش دهد. با این حال، دستیابی به اثربخشی مطلوب مستلزم انتخاب صحیح پارامترهای تابش، به‌ویژه توان، حالت تابش و میزان فلوئنس لیزر است.

واژگان کلیدی: درمان ضدمیکروبی فتودینامیک، بیوفیلم، لیزر دیودی آبی، Enterococcus faecalis، تابش پالسی.