زمینه و هدف:
این مطالعه با هدف بررسی عمق نفوذ دو رنگ مختلف پس از آماده‌سازی کانال ریشه با استفاده از روش‌های PIPS و SWEEPS انجام شد.

مواد و روش‌ها:
در این مطالعه، تعداد ۶۰ دندان تک‌ریشه‌ای انسانی که به دلایل پریودنتال کشیده شده بودند، جمع‌آوری و تا زمان استفاده در محلول سالین استریل نگهداری شدند. تاج دندان‌ها به‌گونه‌ای برش داده شد که طول قسمت باقی‌مانده ۱۲ میلی‌متر باشد. سپس کانال‌های ریشه آماده‌سازی شدند.

دندان‌ها به‌طور تصادفی به دو گروه اولیه، هر کدام شامل ۳۰ دندان، تقسیم شدند:

• محلول ایندوسیانین گرین (ICG)
• محلول متیلن بلو

سپس هر گروه به سه زیرگروه نهایی، هر کدام شامل ۱۰ دندان، تقسیم شد:

1. تابش لیزر Er:YAG با تکنیک PIPS (جریان آکوستیک نوری القاشده توسط فوتون)
2. تابش لیزر Er:YAG با تکنیک SWEEPS (جریان آکوستیک نوری تقویت‌شده با امواج شوک)
3. گروه بدون تابش لیزر (کنترل)

اندازه‌گیری عمق نفوذ رنگ با استفاده از استریومیکروسکوپ در سه ناحیه از هر نمونه شامل نواحی کرونال، میانی و اپیکال انجام شد.

نتایج:
در گروه ایندوسیانین گرین (ICG)، در ناحیه کرونال، تفاوت بین گروه کنترل و گروه‌های PIPS و SWEEPS از نظر آماری معنی‌دار نبود. در ناحیه میانی نیز تفاوت بین گروه PIPS و گروه کنترل در آستانه معنی‌داری آماری قرار داشت، اما به سطح معنی‌داری نرسید (P = 0.053).

در گروه متیلن بلو، در ناحیه اپیکال، تکنیک PIPS عمق نفوذ بیشتری نسبت به گروه کنترل نشان داد که این تفاوت از نظر آماری معنی‌دار بود (P = 0.004). در ناحیه میانی نیز هر دو روش PIPS و SWEEPS در مقایسه با گروه کنترل، نفوذ رنگ بیشتری داشتند.

نتیجه‌گیری:
بر اساس نتایج این مطالعه، استفاده از لیزر Er:YAG می‌تواند پتانسیل افزایش نفوذ رنگ متیلن بلو را داشته باشد. آماده‌سازی کانال ریشه با استفاده از تکنیک PIPS می‌تواند موجب افزایش نفوذ رنگ شود. بااین‌حال، تکنیک SWEEPS و روش آماده‌سازی متداول کانال ریشه از نظر میزان نفوذ رنگ، نتایج مشابهی نشان دادند.

کلیدواژه‌ها:
لیزر Er:YAG؛ ایندوسیانین گرین؛ متیلن بلو؛ PIPS؛ شست‌وشوی کانال ریشه؛ SWEEPS.