مقدمه:
در ضایعات ترکیبی اندودنتیک–پریودنتال (Perio-Endo)، میکروارگانیسم‌هایی که تحت ضدعفونی نوری فعال‌شونده (Photo-Activated Disinfection; PAD) قرار می‌گیرند، ممکن است در معرض دوزهای زیرکشنده PAD (Sub-lethal PAD; sPAD) قرار گیرند. هدف این مطالعه، بررسی تأثیر sPAD با استفاده از تولوئیدین بلو O (Toluidine Blue O; TBO) در ترکیب با تابش لیزر دیودی بر رشد و توانایی تشکیل بیوفیلم Porphyromonas gingivalis به‌عنوان یکی از مهم‌ترین پاتوژن‌های ضایعات اندودنتیک–پریودنتال بود.

مواد و روش‌ها

اثر ضدباکتریایی و ضدبیوفیلمی sPAD علیه P. gingivalis با استفاده از غلظت‌های زیرکشنده تولوئیدین بلو O و زمان‌های مختلف تابش لیزر دیودی مورد ارزیابی قرار گرفت.

برای بررسی اثر ضدباکتریایی از آزمون شمارش واحدهای تشکیل‌دهنده کلنی (Colony-Forming Unit; CFU) و برای ارزیابی تشکیل بیوفیلم از آزمون کریستال ویوله (Crystal Violet Assay) استفاده شد.

نتایج

نتایج نشان داد که PAD با واسطه تولوئیدین بلو O در غلظت‌های 6/25 تا 100 میکروگرم بر میلی‌لیتر و با چگالی انرژی 171/87 ژول بر سانتی‌متر مربع، همچنین در غلظت‌های 12/5 تا 100 میکروگرم بر میلی‌لیتر و با چگالی انرژی 137/5 ژول بر سانتی‌متر مربع، در مقایسه با گروه کنترل، موجب کاهش معنی‌دار و وابسته به دوز در رشد Porphyromonas gingivalis شد.

همچنین، PAD با واسطه تولوئیدین بلو O در دوزهای مؤثر، مهار قابل‌توجهی در تشکیل بیوفیلم این باکتری ایجاد کرد؛ در حالی که دوزهای زیرکشنده (sPAD) نتایج یکنواخت و قابل پیش‌بینی در مهار تشکیل بیوفیلم نشان ندادند.

نتیجه‌گیری

یافته‌های این مطالعه نشان داد که دوزهای بالاترِ زیرکشنده PAD دارای فعالیت ضدباکتریایی و ضدبیوفیلمی قابل‌توجهی علیه Porphyromonas gingivalis هستند، در حالی که دوزهای پایین‌تر نتایج متناقضی ایجاد می‌کنند.

بنابراین، هنگام استفاده از ضدعفونی نوری فعال‌شونده (PAD) در درمان ضایعات ترکیبی پریودنتال–اندودنتال، انتخاب دوز مناسب تابش و فتوسنسیتایزر در شرایط بالینی (In Vivo) از اهمیت بالایی برخوردار است تا حداکثر اثربخشی درمانی حاصل شود.

واژگان کلیدی: تشکیل بیوفیلم، اندو–پریودنتیت، ضدعفونی نوری فعال‌شونده (PAD)، Porphyromonas gingivalis، تولوئیدین بلو O.