مقدمه:
ایمپلنت‌های دندانی نقش مهمی در حفظ سلامت دهان و دندان دارند. ایمپلنت‌های دندانی تیتانیومی باید در برابر محیط پیچیده و متنوع میکروبی حفره دهان مقاومت کنند. همچنین، عفونت‌های باکتریایی یکی از مهم‌ترین عوامل مؤثر در شکست ایمپلنت‌های دندانی محسوب می‌شوند. به همین دلیل، اصلاح و بهبود عملکرد ایمپلنت‌ها از طریق تغییر ترکیب شیمیایی و اصلاح سطح، توجه قابل‌توجهی را به خود جلب کرده است.

آلیاژ γ-TiAl (گاما تیتانیوم آلومیناید) به‌عنوان یک ماده زیست‌سازگار جدید، در محیط‌های زیستی در مقایسه با آلیاژ Ti-6Al-4V سرعت خوردگی کمتری نشان داده است.

هدف این مطالعه، بررسی تأثیر لیزر Er,Cr بر آلیاژ γ-TiAl و مقایسه آن با نمونه‌های سندبلاست‌شده و اسیداچ‌شده (SLA) به‌عنوان گروه‌های کنترل و همچنین نمونه‌های ماشین‌کاری‌شده بود.

در این مطالعه، ویژگی‌های مختلف سطح شامل ترشوندگی، زبری سطح، توپوگرافی سطح و ترکیب شیمیایی سطح و زیرسطح نمونه‌ها با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی همراه با طیف‌سنجی پراکندگی انرژی پرتو ایکس (SEM-EDS) بررسی شد. همچنین تعداد دو گونه باکتری پریودنتوپاتوژن شامل Aggregatibacter actinomycetemcomitans و Eikenella corrodens در نمونه‌های تیمارشده با لیزر Er,Cr، نمونه‌های سندبلاست‌شده و اسیداچ‌شده و نمونه‌های ماشین‌کاری‌شده ارزیابی گردید.

نتایج:
نتایج این مطالعه نشان داد که تیمار سطحی با لیزر Er,Cr بر ویژگی‌های مختلف سطح از جمله زبری سطح، توپوگرافی، ترشوندگی، ترکیب شیمیایی سطح و میزان باکتری‌ها تأثیر می‌گذارد.

بررسی نمونه‌ها با روش SEM-EDS افزایش میزان تیتانیوم و اکسیژن و کاهش میزان آلومینیوم را در لایه‌های سطحی و زیرسطحی نشان داد.

از نظر تعداد باکتری‌ها، میزان A. actinomycetemcomitans و E. corrodens از کمترین تا بیشترین مقدار، به‌ترتیب در نمونه‌های سندبلاست‌شده و اسیداچ‌شده، نمونه‌های تیمارشده با لیزر و نمونه‌های ماشین‌کاری‌شده مشاهده شد.

استفاده از پارامترهای کنترل‌شده لیزر Er,Cr موجب ایجاد تغییرات نامطلوب و قابل‌توجهی در ساختار سطح نشد.

یافته‌های این مطالعه همچنین نشان داد که بین تعداد میکروارگانیسم‌ها و میزان ترشوندگی سطح ارتباط معنی‌داری وجود دارد. علاوه بر این، زاویه تماس (Contact Angle) همبستگی قوی با زبری سطح داشت.

نتیجه‌گیری:
تیمار سطحی آلیاژ γ-TiAl با لیزر Er,Cr می‌تواند ویژگی‌های فیزیکی و شیمیایی سطح ایمپلنت را تغییر دهد و بر میزان حضور باکتری‌های پریودنتوپاتوژن تأثیر بگذارد. با استفاده از پارامترهای مناسب و کنترل‌شده، این روش بدون ایجاد تغییرات نامطلوب قابل‌توجه در یکپارچگی سطح قابل انجام است. همچنین، ارتباط میان ترشوندگی، زبری سطح و میزان تجمع باکتری‌ها نشان می‌دهد که اصلاح ویژگی‌های سطح ایمپلنت می‌تواند در کنترل کلونیزاسیون باکتریایی و بهبود عملکرد زیستی ایمپلنت اهمیت داشته باشد.

کلیدواژه‌ها:
ایمپلنت دندانی، لیزر Er,Cr، باکتری، گاما تیتانیوم آلومیناید (γ-TiAl)، تیمار سطحی با لیزر، یکپارچگی سطح، ترشوندگی.