هدف:
هدف از این مطالعه مقایسه استحکام باند برشی (SBS)، دمای پالپ و شاخص باقی‌مانده چسب (ARI) در جداسازی براکت‌های استیل ضدزنگ از سطح مینا با استفاده از لیزر نئودیمیوم:ایتریوم–آلومینیوم–گارنت (Nd:YAG) در مقایسه با روش متداول جداسازی بود.

مواد و روش‌ها:
در این مطالعه، ۴۸ پرمولر کشیده‌شده به براکت‌های استیل ضدزنگ باند شدند. نمونه‌ها به سه گروه آزمایشی و یک گروه کنترل تقسیم شدند. در سه گروه آزمایشی، جداسازی براکت‌ها با استفاده از لیزر Nd:YAG با توان‌های ۱، ۱٫۵ و ۲ وات به مدت ۱۰ ثانیه انجام شد. استحکام باند برشی (SBS) و شاخص باقی‌مانده چسب (ARI) نمونه‌ها ارزیابی گردید. همچنین دمای پالپ قبل و بعد از تابش لیزر ثبت شد. علاوه بر این، دو نمونه از هر گروه جهت بررسی مورفولوژی مینا پس از جداسازی با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) مورد ارزیابی قرار گرفتند.

نتایج:
میانگین استحکام باند برشی در گروه‌ها به ترتیب 33.05، 28.69، 24.37 و 31.53 مگاپاسکال بود که تفاوت آماری معنی‌داری بین آن‌ها مشاهده نشد (P=0.205). با این حال، تفاوت معنی‌داری در افزایش دمای پالپ پس از تابش لیزر بین گروه‌های لیزر مشاهده شد (P=0.000). محل اصلی شکست در گروه لیزر ۱ وات و گروه کنترل، در مرز چسب–مینا بود، در حالی که در گروه‌های لیزر ۱٫۵ و ۲ وات، شکست عمدتاً در مرز براکت–چسب رخ داد. بررسی‌های SEM نشان داد که ساختار مینا پس از تابش لیزر، آمورف و نامنظم شده است.

نتیجه‌گیری:
بر اساس نتایج این مطالعه، استفاده از لیزر Nd:YAG تأثیر معنی‌داری بر استحکام باند برشی نداشت؛ بنابراین، این لیزر گزینه مناسبی برای جداسازی براکت‌های فلزی محسوب نمی‌شود. همچنین استفاده از توان ۲ وات می‌تواند باعث افزایش معنی‌دار دمای پالپ گردد. علاوه بر این، لیزر Nd:YAG موجب ایجاد مورفولوژی ناهمگن‌تر در سطح مینا نسبت به روش‌های متداول جداسازی می‌شود.

کلیدواژه‌ها:
جداسازی دندانی؛ لیزر Nd:YAG؛ براکت‌های ارتودنسی