In Vitro Evaluation of the Effect of Different Surface Treatments of a Hybrid Ceramic on the Microtensile Bond Strength to a Luting Resin Cement
مقدمه:
هدف از این مطالعه بررسی تأثیر روشهای مختلف آمادهسازی سطح سرامیک هیبریدی Vita Enamic بر استحکام باند کششی میکرو (µ-TBS) به سمان رزینی بود.
مواد و روشها:
تعداد ۱۰ بلوک با ابعاد ۳×۱۰×۸ میلیمتر از بلوکهای اصلی تهیه و بر اساس نوع آمادهسازی سطح به ۵ گروه تقسیم شدند:
- گروه ۱ (PA): اسید فسفریک ۳۵٪ به مدت ۶۰ ثانیه
- گروه ۲ (SB): سندبلاست با ذرات اکسید آلومینیوم (Al₂O₃) به اندازه ۵۰ میکرومتر به مدت ۱۰ ثانیه
- گروه ۳ (HF): اسید هیدروفلوئوریک ۹٫۵٪ به مدت ۶۰ ثانیه
- گروه ۴ (ER1): لیزر Er:YAG با توان ۲ وات و فرکانس ۱۰ هرتز
- گروه ۵ (ER2): لیزر Er:YAG با توان ۳ وات و فرکانس ۱۰ هرتز
تمام سطوح تیمار شده سیلانیزه شدند و بلوکهایی که تیمار سطحی مشابه داشتند با استفاده از سمان رزینی دوالکیور به یکدیگر متصل و سپس لایتکیور شدند.
پس از ۲۴ ساعت نگهداری در آب، بلوکها به تیرکهایی با سطح مقطع ۱ میلیمتر مربع برش داده شدند. نیمی از نمونههای هر گروه (n=16) بلافاصله تحت آزمون قرار گرفتند و نیم دیگر پیش از انجام آزمون µ-TBS تحت ۶۰۰۰ سیکل ترموسایکلینگ بین ۵ تا ۵۵ درجه سانتیگراد قرار گرفتند.
آزمون استحکام باند کششی میکرو با سرعت کراسهد ۰٫۵ میلیمتر در دقیقه انجام شد. دادهها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس دوطرفه (Two-way ANOVA) و آزمون تعقیبی Tukey HSD تحلیل شدند و سطح معنیداری ۰٫۰۵ در نظر گرفته شد. نوع شکست نیز با استفاده از استریومیکروسکوپ ارزیابی گردید.
نتایج:
استحکام باند کششی میکرو به طور معنیداری تحت تأثیر روش آمادهسازی سطح قرار گرفت (P<0.001). همچنین ترموسایکلینگ در تمامی گروهها باعث کاهش معنیدار استحکام باند شد (P=0.007).
بیشترین مقدار استحکام باند (MPa 66.07±11.3) در گروه HF بدون ترموسایکلینگ مشاهده شد. کمترین مقادیر در گروههای لیزر ثبت شد و بین پارامترهای مختلف تابش لیزر تفاوت معنیداری مشاهده نگردید.
شکست چسبنده (Adhesive Failure) عمدتاً در گروههای PA و SB مشاهده شد، در حالی که شکست مخلوط (Mixed Failure) بیشتر در گروههای لیزر و HF دیده شد.
نتیجهگیری:
این مطالعه نشان داد که آمادهسازی سطح سرامیک Vita Enamic با اسید هیدروفلوئوریک و سیلانیزاسیون میتواند استحکام باند به سمان رزینی دوالکیور را بهبود بخشد. در مقابل، تابش لیزر Er:YAG با پارامترهای مورد بررسی نتوانست چسبندگی سمان رزینی به این سرامیک هیبریدی را افزایش دهد.
کلیدواژهها:
لیزر Er:YAG؛ سرامیک هیبریدی؛ آمادهسازی سطح؛ استحکام کششی.
ارسال نظر