In vitro antibiofilm effect of different irradiation doses in infected root canal model
مقدمه:
حذف بیوفیلمهای اندودنتیک از سیستم کانال ریشه آلوده همچنان یکی از مهمترین چالشها در درمانهای اندودنتیک محسوب میشود. در این مطالعه، نقش چگالی توان نوری (Power Density) در اثربخشی درمان فوتودینامیک ضدمیکروبی (PDT) با استفاده از تولوئیدین بلو O (TBO) و فیکوسیانین (PC) که توسط لیزر دیودی 635 نانومتری فعال میشوند، علیه بیوفیلم Enterococcus faecalis در مدل کانال ریشه بررسی شد.
مواد و روشها:
بیوفیلم E. faecalis تشکیلشده در کانال ریشه با استفاده از TBO و PC تحت تابش لیزر دیودی 635 نانومتری و با چگالیهای توان مختلف شامل 636، 954، 1273 و 1592 وات بر سانتیمتر مربع درمان شد. بیوفیلمهای بدون درمان به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شدند. پس از انجام درمانها، بیوفیلمها بر اساس تعداد واحدهای تشکیلدهنده کلنی در هر میلیلیتر (CFU/mL) مورد ارزیابی قرار گرفتند.
نتایج:
فعالسازی TBO و PC با لیزر دیودی 635 نانومتری و چگالی توان 1592 وات بر سانتیمتر مربع در حذف بیوفیلمهای E. faecalis از کانالهای ریشه بهطور معنیداری مؤثرتر از چگالی توان 636 وات بر سانتیمتر مربع بود (0.00 = p).
نتیجهگیری:
چگالی توان نور نقش مهمی در بهینهسازی کاهش جمعیت باکتریایی بیوفیلمهای E. faecalis در فضای کانال ریشه دارد. نتایج این مطالعه اطلاعات ارزشمندی درباره پارامترهای تعیینکننده و مؤثر در اجرای درمان فوتودینامیک بر روی بیوفیلمهای داخل کانال ریشه فراهم میکند.
واژگان کلیدی:
بیوفیلم، Enterococcus faecalis، دوز تابش، درمان فوتودینامیک، فیکوسیانین، چگالی توان، کانال ریشه.
ارسال نظر