مقدمه:
باکتری‌ها اصلی‌ترین عامل ایجاد بیماری‌های پالپی و پری‌ری‌دیکولار (اطراف ریشه) هستند. در دندان‌های درمان‌شده با درمان ریشه که دچار عفونت پایدار هستند، معمولاً تنها یک یا چند گونه باکتریایی وجود دارد که در میان آن‌ها Enterococcus faecalis از اهمیت ویژه‌ای برخوردار است. هدف این مطالعه، مقایسه اثربخشی ضدباکتریایی مواد ضدعفونی‌کننده کانال شامل هیپوکلریت سدیم ۵٫۲۵٪، کلرهگزیدین ۲٪، MTAD (ترکیبی از داکسی‌سایکلین، اسید سیتریک و یک ماده شوینده به نام Tween 80) و لیزر دیود ۸۳۰ نانومتر بود.

مواد و روش‌ها:
کانال‌های ۱۳۵ دندان تک‌ریشه‌ای انسانی کشیده‌شده با استفاده از ابزارهای روتاری آماده‌سازی شدند. سپس کانال‌ها به مدت ۴ هفته با Enterococcus faecalis آلوده شدند. دندان‌ها به چهار گروه درمانی، هر گروه شامل ۳۰ دندان، تقسیم شدند. همچنین یک گروه کنترل مثبت شامل ۱۰ دندان و یک گروه کنترل منفی شامل ۵ دندان در نظر گرفته شد.

پس از استفاده از مواد ضدعفونی‌کننده، از داخل کانال‌ها با استفاده از پوینت‌های کاغذی نمونه‌برداری شد و همچنین از طریق تراشیدن دیواره‌های کانال نمونه‌هایی تهیه و کشت داده شدند. برای تحلیل نتایج از آزمون کروسکال–والیس (Kruskal–Wallis) استفاده شد.

نتایج:
نتایج نشان داد میزان کاهش باکتری به ترتیب زیر بود:

• هیپوکلریت سدیم: ۹۹٫۹۷ ± ۰٫۱۴٪
• کلرهگزیدین: ۹۹٫۶۵ ± ۱٫۱۳٪
• لیزر دیود: ۹۷٫۵۶ ± ۶٫۳۶٪
• MTAD: ۹۶٫۹۱ ± ۵٫۶۰٪

همچنین شمارش واحدهای تشکیل‌دهنده کلنی (CFU) حاصل از تراشه‌های عاجی به این صورت گزارش شد:

• هیپوکلریت سدیم: ۱۶٫۹۶ ± ۹۱٫۲۳
• کلرهگزیدین: ۷۳٫۸۲ ± ۱۸۶٫۶۳
• لیزر: ۲۶٫۴۷ ± ۱۱۲٫۲۱
• MTAD: ۳۴۱٫۳۴ ± ۱۱۳۹٫۸۳

نتیجه‌گیری:
بر اساس نتایج این مطالعه، هیپوکلریت سدیم ۵٫۲۵٪ مؤثرترین ماده ضدعفونی‌کننده در برابر Enterococcus faecalis بود و بیشترین میزان کاهش باکتری را در میان مواد و روش‌های مورد بررسی نشان داد.

کلیدواژه‌ها:
Enterococcus faecalis؛ کلرهگزیدین؛ لیزر؛ هیپوکلریت سدیم.