مقدمه:
کارایی درمان فتودینامیک ضدمیکروبی (Antimicrobial Photodynamic Therapy; PDT) را می‌توان با استفاده هم‌زمان از چندین طول موج لیزر افزایش داد. هدف این مطالعه، بررسی حساسیت بیوفیلم‌های چسبیده به سطح ایمپلنت شامل Staphylococcus aureus، Escherichia coli و Candida albicans به درمان فتودینامیک با ایندوسیانین گرین (ICG) و لیزر دیودی 808 نانومتر، تولوئیدین بلو O (TBO) و لیزر دیودی 635 نانومتر، پراکسید هیدروژن (HP) و لیزر دیودی 980 نانومتر و همچنین ترکیب این روش‌ها با تابش هم‌زمان لیزرهای دو طول موجی (980-635 نانومتر یا 980-808 نانومتر) بود.

مواد و روش‌ها:
پس از تشکیل بیوفیلم بر روی ایمپلنت‌ها به مدت 72 ساعت، نمونه‌های آلوده به‌صورت تصادفی در هفت گروه درمانی تقسیم شدند:

• گروه کنترل
• گروه پراکسید هیدروژن (HP)
• گروه HP-PDT
• گروه TBO-PDT
• گروه ترکیبی HP-TBO-PDT
• گروه ICG-PDT
• گروه ترکیبی HP-ICG-PDT

پس از انجام درمان‌ها، تعداد واحدهای تشکیل‌دهنده کلنی (CFU/mL) و میزان تولید گونه‌های فعال اکسیژن (Reactive Oxygen Species; ROS) اندازه‌گیری و ارزیابی شد.

نتایج:
تمامی روش‌های ضدعفونی مورد بررسی، در مقایسه با گروه کنترل، اثر ضدمیکروبی معنی‌داری علیه هر سه میکروارگانیسم مورد مطالعه نشان دادند.

بیشترین اثر ضدباکتریایی مربوط به درمان‌های ترکیبی HP-ICG-PDT و HP-TBO-PDT بود که در مقایسه با استفاده از هر روش به‌تنهایی، کاهش چشمگیرتری در تعداد میکروارگانیسم‌ها ایجاد کردند.

همچنین، بین گروه‌های HP-ICG-PDT و ICG-PDT و نیز HP-TBO-PDT و TBO-PDT از نظر اثربخشی بر هر سه میکروارگانیسم، تفاوت آماری معنی‌داری مشاهده شد.

نتیجه‌گیری:
نتایج این پژوهش نشان داد که درمان فتودینامیک با تابش هم‌زمان لیزرهای دو طول موجی، یک راهکار مؤثر برای افزایش اثربخشی درمان فتودینامیک ضدمیکروبی در حذف بیوفیلم‌های چسبیده به سطح ایمپلنت‌های دندانی است. استفاده از ترکیب پراکسید هیدروژن با فتوسنسیتایزرها و تابش هم‌زمان دو طول موج لیزر، می‌تواند عملکرد ضدمیکروبی PDT را به‌طور قابل‌توجهی تقویت کرده و راهکاری امیدبخش برای کنترل عفونت‌های مرتبط با ایمپلنت‌های دندانی باشد.

واژگان کلیدی: درمان فتودینامیک ضدمیکروبی، بیوفیلم، ایمپلنت دندانی، پراکسید هیدروژن.