مقدمه: دستیابی به بی‌حسی مناسب در بیماران مبتلا به پالپیت غیرقابل برگشت علامت‌دار در مولرهای مندیبولار طی درمان اندودنتیک همواره یکی از چالش‌برانگیزترین موارد است. فوتوبیومدولاسیون (PBM) به دلیل خواص ضدالتهابی و اثرات بازساختی در دندانپزشکی مورد استفاده قرار گرفته است. این مطالعه اثر PBM را بر عمق بی‌حسی در بلوک عصب آلوئولار تحتانی ارزیابی می‌کند.

روش‌ها: در این کارآزمایی بالینی تصادفی، ۴۴ بیمار نیازمند درمان اندودنتیک در مولر فک پایین (چپ یا راست) انتخاب شدند که نیمی از آن‌ها به‌صورت تصادفی تحت درمان PBM قرار گرفتند. تابش لیزر دیودی ۹۸۰ نانومتر با دوز واحد (۱۵ ژول بر سانتی‌متر مربع به مدت ۲۰ ثانیه) پیش از تزریق بی‌حسی در ناحیه باکال انجام شد. بلوک عصب آلوئولار تحتانی یک‌بار انجام گرفت. موفقیت به صورت عدم درد یا درد خفیف (بدون نیاز به تزریق کمکی) بر اساس مقیاس دیداری آنالوگ (VAS) در حین تهیه حفره دسترسی تعریف شد. نتایج با استفاده از نرم‌افزار SPSS ارزیابی گردید.

یافته‌ها: نتایج این مطالعه نشان داد نیاز به تزریق کمکی در گروه دریافت‌کننده لیزر کمتر از گروه بدون لیزر بود (P = 0.033). میانگین شدت درد حین تراش عاج در گروه لیزر کمتر از گروه بدون لیزر بود (P = 0.031). همچنین میانگین شدت درد هنگام دسترسی به پالپ در گروه لیزر کمتر از گروه بدون لیزر گزارش شد (P = 0.021).

نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، به نظر می‌رسد کاربرد PBM پیش از تزریق بی‌حسی در افزایش عمق بی‌حسی مؤثر باشد.

کلیدواژه‌ها: بی‌حسی؛ درمان اندودنتیک؛ دندان‌های مولر؛ درد؛ فوتوبیومدولاسیون.