زمینه:
با توجه به ویژگی‌های ضدسرطانی اسپیرولینا پلاتنسیس (Spirulina platensis؛ S. platensis)، هدف این مطالعه بررسی اثربخشی این جلبک به‌عنوان یک فتوحساس‌کننده طبیعی و جدید برای درمان فتودینامیک (PDT) در برابر سلول‌های سرطانی دهان و هیپوفارنکس بود. همچنین، میزان مناسب چگالی انرژی لیزر برای استفاده در طی PDT تعیین شد.

مواد و روش‌ها:
رده‌های سلولی CAL-27، FaDu و HGF در معرض غلظت‌های ۰٫۳ و ۰٫۶ گرم بر لیتر از S. platensis قرار گرفتند و سپس با استفاده از لیزر دیود ۶۳۵ نانومتر و چگالی‌های انرژی ۲، ۴، ۱۲ و ۲۴ ژول بر سانتی‌متر مربع، با توان ثابت تحت تابش قرار گرفتند.

پس از گذشت ۲۴ ساعت، برای بررسی زنده‌مانی سلولی و سمیت سلولی از آزمون MTT استفاده شد. داده‌ها با استفاده از ANOVA دوطرفه و آزمون تعقیبی Tukey تجزیه‌وتحلیل شدند (P<0.05).

نتایج

میزان بقای سلولی در رده‌های:

• CAL-27: تفاوت معنی‌دار پس از تابش با چگالی‌های مختلف انرژی لیزر (P<0.001)
• FaDu: تفاوت معنی‌دار پس از تابش با چگالی‌های مختلف انرژی لیزر (P<0.001)

مشاهده شد.

غلظت‌های مختلف S. platensis تأثیر معنی‌داری بر زنده‌مانی سلول‌های CAL-27 نداشتند (P=0.158) و در سلول‌های FaDu نیز این تفاوت معنی‌دار نبود (P=0.072).

همچنین، S. platensis چه به‌تنهایی و چه در ترکیب با تابش لیزر، سمیت سلولی قابل‌توجهی علیه سلول‌های طبیعی HGF نشان نداد.

نتیجه‌گیری

Spirulina platensis می‌تواند به‌عنوان یک فتوحساس‌کننده طبیعی، جدید، ایمن و مؤثر برای درمان فتودینامیک سرطان در نظر گرفته شود؛ زیرا در شرایط مطالعه، اثر سمی قابل‌توجهی بر سلول‌های طبیعی نداشت.

ترکیب S. platensis با لیزر دیود و استفاده از چگالی انرژی مناسب می‌تواند موجب القای مرگ سلولی در رده‌های سلولی سرطان دهان و هیپوفارنکس شود.

کلیدواژه‌ها:
لیزرهای دیودی؛ سرطان دهان؛ درمان فتودینامیک؛ فتوحساس‌کننده‌ها؛ Spirulina platensis.