مقدمه:
هدف از این مقاله، ارزیابی گزارش‌های موجود در منابع علمی درباره استفاده از درمان فوتودینامیک ضدمیکروبی (aPDT) با منبع نور آبی و استفاده از کورکومین و ریبوفلاوین به عنوان فتوسنسیتایزر در مدیریت پریودنتیت بود.

روش‌ها:
جستجو در پایگاه‌های اطلاعاتی الکترونیکی شامل PubMed، Web of Science و Scopus با استفاده از کلیدواژه‌های “photodynamic therapy”، “antimicrobial photodynamic therapy”، “laser activated disinfection”، “photoactivated disinfection”، “light activated disinfection”، “LED”، “Periodontitis”، “Curcumin”، “Riboflavin” و “periodontitis” در بازه زمانی 2012 تا 2020 انجام شد.

نتایج:
پس از بررسی مجموعاً 24 مقاله مرتبط، 13 مقاله انتخاب شد، متن کامل آن‌ها مطالعه گردید و داده‌ها استخراج و در جدول ثبت شدند.

نتیجه‌گیری:
مرور مقالات نشان داد که کورکومین به عنوان یک فتوسنسیتایزر فعال‌شده با طول موج آبی در حذف گونه‌های مختلف باکتریایی دخیل در بیماری‌های پریودنتال مؤثر است و تاکنون مطالعه‌ای گزارش نشده که عدم تأثیر آن در کاهش باکتری‌ها را نشان دهد.
بر اساس نتایج مقالات، ریبوفلاوین نیز به عنوان فتوسنسیتایزر فعال‌شده با نور آبی می‌تواند باکتری‌های دخیل در پریودنتیت را کاهش دهد؛ با این حال، برخی مطالعات گزارش کرده‌اند که نور آبی به تنهایی نیز می‌تواند به طور معنی‌داری باعث کاهش باکتری‌ها شود.
بنابراین، انجام مطالعات بیشتر به‌ویژه مطالعات in-vitro و کارآزمایی‌های بالینی برای ارائه نظر قطعی‌تر درباره اثربخشی ریبوفلاوین به عنوان فتوسنسیتایزر در درمان پریودنتیت ضروری است.

کلیدواژه‌ها:
درمان فوتودینامیک ضدمیکروبی؛ کورکومین؛ LED؛ پریودنتیت؛ ریبوفلاوین