Comparative Study of the Shear Bond Strength of Flowable Composite in Permanent Teeth Treated with Conventional Bur and Contact or Non-Contact Er:YAG Laser
مقدمه:
هدف این مطالعه، ارزیابی و مقایسه اثر لیزر اربیوم:ایتریوم-آلومینیوم-گارنت (Er:YAG) با فواصل مختلف تابش و درمان با توربین دور بالا (روش روتاری) بر استحکام باند برشی کامپوزیت فلوابل به مینای دندانهای خلفی دائمی انسان در شرایط آزمایشگاهی (in vitro) بود.
روشها:
در این مطالعه از دندانهای مولر انسانی تازه کشیدهشده که فاقد پوسیدگی یا نقص سطحی بودند (تعداد=45) استفاده شد. دندانها بهصورت تصادفی به 3 گروه تقسیم شدند:
-
گروه 1: آمادهسازی با لیزر Er:YAG بهصورت غیرتماسی و اچ با لیزر Er:YAG
-
گروه 2: آمادهسازی با لیزر Er:YAG بهصورت تماسی و اچ با لیزر Er:YAG
-
گروه 3 (گروه کنترل): آمادهسازی با فرز الماسی فیشور و اچ با اسید فسفریک 37%
سپس باندینگ روی سطح دندان اعمال شد و با دستگاه لایتکیور پلیمریزه گردید. استوانههای رزینی از کامپوزیت فلوابل ساخته شدند. استحکام باند برشی با سرعت 0.5 میلیمتر در دقیقه اندازهگیری شد.
نتایج:
میزان استحکام باند برشی (SBS) در سه گروه متفاوت بود (P<0.05).
-
بیشترین میانگین استحکام باند برشی مربوط به گروه کنترل (فرز + اچ اسیدی) با مقدار 19.92±4.76 مگاپاسکال بود.
-
کمترین مقدار مربوط به گروه لیزر تماسی Er:YAG با مقدار 10.89±2.89 مگاپاسکال بود.
آزمون Mann-Whitney با اصلاح مقدار P نشان داد که تفاوت بین گروه کنترل و دو گروه لیزر از نظر آماری معنیدار است (P<0.05).
نتیجهگیری:
نتایج این مطالعه نشان داد که استفاده از لیزر Er:YAG، چه بهصورت تماسی و چه غیرتماسی، نسبت به روش متداول (فرز دور بالا همراه با اچ اسیدی)، باعث کاهش استحکام باند برشی کامپوزیت فلوابل به مینای دندان میشود.
همچنین، فاصلههای مختلف تابش لیزر Er:YAG تأثیر معنیداری بر استحکام باند برشی نداشتند.
کلیدواژهها:
لیزر Er:YAG، مینا، کامپوزیت فلوابل، استحکام باند برشی
ارسال نظر