مقدمه:
به‌طور مشخص نشان داده شده است که Enterococcus faecalis به‌عنوان یک میکروارگانیسم پایدار، عامل اصلی در اتیوپاتوژنز عفونت‌های اندودنتیک است. اخیراً، محدودیت‌های درمان اندودنتیک متداول منجر به تلاش‌های متعددی برای معرفی درمان فوتودینامیک ضدمیکروبی (aPDT) به‌عنوان یک روش درمانی جایگزین شده است. هدف این مطالعه، بررسی اثر ex vivo درمان aPDT در ترکیب با کلرهگزیدین ۲٪ (CHX) به‌عنوان درمان متداول، بر تعداد کلنی‌ها و الگوی بیان ژن‌های مرتبط با تشکیل بیوفیلم E. faecalis بود.

مواد و روش‌ها:
در مجموع، ۱۲۵ دندان تک‌ریشه انسانی کشیده‌شده به ۶ گروه (A تا F؛ هر گروه n=20) تقسیم شدند و با E. faecalis انکوبه شدند:

• گروه A: فتوسنسیتایزر (ایندوسیانین گرین؛ ICG)

• گروه B: لیزر دیود

• گروه C: درمان فوتودینامیک ضدمیکروبی (aPDT)

• گروه D: کلرهگزیدین ۲٪

• گروه E: aPDT با فتوسنسیتایزر اصلاح‌شده با کلرهگزیدین ۲٪

• گروه F: گروه کنترل (بدون هیچ مداخله‌ای)

همچنین ۵ دندان دیگر برای تأیید حضور بیوفیلم E. faecalis با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) بررسی شدند. تعداد واحدهای تشکیل‌دهنده کلنی (CFU) در هر گروه اندازه‌گیری شد. سپس از روش PCR کمی در زمان واقعی (qRT-PCR) برای بررسی بیان ژن‌های fsrC، efa و gelE مرتبط با تشکیل بیوفیلم استفاده شد.

نتایج:
نتایج نشان داد که هیچ‌یک از گروه‌ها قادر به حذف کامل یا مهار کامل بیوفیلم نبودند. با این حال، گروه‌های aPDT + کلرهگزیدین ۲٪، کلرهگزیدین ۲٪ به‌تنهایی، و aPDT با واسطه ICG نسبت به گروه‌های ICG تنها و لیزر دیود، کاهش معنی‌داری در تعداد CFU/mL نشان دادند.

گروه aPDT + کلرهگزیدین ۲٪ کمترین میزان CFU/mL را داشت و این تفاوت از نظر آماری با سایر گروه‌ها معنی‌دار بود. این گروه همچنین باعث کاهش بیان ژن‌های مرتبط با بیوفیلم شد، به‌طوری‌که بیان ژن‌های:

• efa: 6.8 برابر کاهش

• gelE: 8.3 برابر کاهش

• fsrC: 12.1 برابر کاهش

را نشان داد.

نتیجه‌گیری:
بر اساس نتایج، اثر هم‌افزایی درمان فوتودینامیک با واسطه ICG همراه با کلرهگزیدین ۲٪ منجر به تعدیل و کاهش ویرولانس بیوفیلم E. faecalis از طریق مهار بیان ژن‌های مرتبط با تشکیل بیوفیلم می‌شود.

کلیدواژه‌ها:
درمان فوتودینامیک ضدمیکروبی؛ کلرهگزیدین؛ Enterococcus faecalis؛ بیان ژن؛ ایندوسیانین گرین