مقدمه:

هدف از این مطالعه، مقایسهٔ نشت ریز (microleakage) در حفره‌های کلاس V ترمیم‌شدهٔ مرسوم با استفاده از فرز و اسید اچ، با حفره‌های آماده‌سازی و تهویه‌شده توسط لیزر Er:YAG بود.

مواد و روش‌ها:

در این مطالعه از ۳۰ عدد دندان مولار دائمی انسان که به‌تازگی خارج شده و کاملاً سالم، بدون پوسیدگی و بدون پرکردگی بودند، استفاده شد. سپس برای مسدود کردن آپکس‌ها از رزین آکریلیک سردپلیمریزاسیون استفاده گردید. نمونه‌ها به‌طور تصادفی به ۵ گروه ۶ تایی تقسیم شدند. حفره‌های کلاس V روی سطوح باکال و لینگوال هر نمونه ایجاد شد.

گروه ۱: آماده‌سازی حفره با فرز الماسه و توربین + اسید اچ؛

گروه ۲: آماده‌سازی حفره با لیزر Er:YAG + اسید اچ؛

گروه ۳: آماده‌سازی حفره با لیزر Er:YAG + اچ با لیزر؛

گروه ۴: آماده‌سازی حفره با فرز الماسه و توربین + اچ با لیزر؛

گروه ۵: آماده‌سازی حفره با لیزر Er:YAG بدون هیچ‌گونه روش تهویه (conditioning).

حفره‌ها با رزین کامپوزیت ترمیمی پر شدند. سپس نمونه‌ها به مدت ۲۴ ساعت در محلول متیلن بلو ۲ درصد غوطه‌ور شدند. داده‌ها با استفاده از آزمون‌های آماری ویلکاکسون (Wilcoxon signed ranks) و کروسکال-والیس (Kruskal-Wallis) تحلیل شدند.

نتایج:

آزمون کروسکال-والیس تفاوت معناداری (P<0.05P < 0.05P<0.05) را بین میزان نشت ریز در حاشیهٔ مینا (enamel) و سمنتوم نشان داد؛ به طوری که بیشترین میزان نشت ریز مربوط به حاشیهٔ سمنتومِ ترمیم‌ها بود.

نتیجه‌گیری:

هیچ تفاوت معناداری در ارزیابی میزان نشت ریزِ حفره‌های آماده‌شده با لیزر Er:YAG و فرز الماسه مشاهده نشد.

کلمات کلیدی:

حفره دندانی؛ لیزر Er:YAG؛ نشت ریز.