چکیده

تابش گاما قادر است بر ویژگی‌های ساختاری و زیستی مختلف زیست‌مواد تأثیر بگذارد. در این مطالعه، کامپوزیتی از هیدروکسی‌آپاتیت و کوپلیمر PLGA-PEG (HAp/PLGA-PEG) و اجزای تشکیل‌دهنده آن، در معرض دوزهای ۲۵ و ۵۰ کیلوگری (kGy) تابش گاما قرار گرفتند.

ویژگی‌های مختلف نمونه‌ها، از جمله وزن مولکولی با استفاده از کروماتوگرافی ژل‌تراوایی (GPC)، رفتار حرارتی با استفاده از گرماسنجی روبشی تفاضلی (DSC)، ترشوندگی از طریق اندازه‌گیری زاویه تماس، زنده‌مانی سلولی با آزمون MTT و فعالیت آلکالین فسفاتاز، در کامپوزیت‌ها و هر یک از اجزای تشکیل‌دهنده آن‌ها بررسی شد.

نتایج نشان داد که پس از تابش گاما، وزن مولکولی کوپلیمر کاهش یافت، درحالی‌که دمای انتقال شیشه‌ای و دمای ذوب آن تغییری نکرد. به‌طور کلی، تابش گاما می‌تواند انرژی فعال‌سازی (ΔH) کامپوزیت‌ها و اجزای تشکیل‌دهنده آن‌ها را افزایش دهد. اگرچه تابش گاما تأثیری بر ترشوندگی نمونه‌های کوپلیمری نداشت، با افزایش دوز تابش، زاویه تماس هیدروکسی‌آپاتیت و کامپوزیت‌ها به‌طور معناداری کاهش یافت.

نتایج این مطالعه نشان داد که تابش گاما زیست‌سازگاری هیدروکسی‌آپاتیت را افزایش می‌دهد، درحالی‌که تأثیر معناداری بر زنده‌مانی سلولی در نمونه‌های کوپلیمری و کامپوزیتی ندارد. با وجود عدم تغییر در فعالیت آلکالین فسفاتاز نمونه‌های کامپوزیتی، نتایج حاکی از کاهش فعالیت این آنزیم در نمونه‌های هیدروکسی‌آپاتیت پرتودهی‌شده بود.

این تغییرات در ویژگی‌های کامپوزیت PLGA-PEG-هیدروکسی‌آپاتیت می‌توانند زمینه را برای توسعه کاربردهای این کامپوزیت به‌عنوان یک زیست‌ماده فراهم کنند.