چکیده

اهداف: هدف از این مطالعه، مقایسه نفوذپذیری عاج پس از استفاده از فرز الماسی و لیزر Er:YAG بود.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه، ۷۲ دندان مولر دائمی انسانی که به‌تازگی کشیده شده، سالم و فاقد ترمیم بودند، مورد استفاده قرار گرفتند. نمونه‌ها به‌صورت تصادفی به سه گروه ۲۴تایی تقسیم شدند و حفره‌های کلاس یک به روش‌های زیر آماده‌سازی شدند:

• گروه اول: استفاده از فرز الماسی با سرعت بالا، همراه با اسپری آب و هوا.

• گروه دوم: استفاده از لیزر Er:YAG.

• گروه سوم: استفاده از لیزر Er:YAG و به‌دنبال آن، تابش تکمیلی لیزر با شدت زیرآبلیشن (Sub-ablative).

هر گروه به دو زیرگروه با عمق حفره متفاوت، شامل ۲ و ۴ میلی‌متر، تقسیم شد. کف تمام حفره‌ها در عاج قرار داشت. دو نمونه از هر زیرگروه با استفاده از میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) بررسی شدند.

سطوح خارجی سایر نمونه‌ها، به‌جز حفره‌های آماده‌سازی‌شده، با لاک ناخن پوشانده شدند و به مدت ۴۸ ساعت در محلول متیلن بلو ۰٫۵ درصد قرار گرفتند. پس از شست‌وشوی نمونه‌ها با آب، آن‌ها در جهت باکولینگوال برش داده شدند. سپس نمونه‌ها با استفاده از استریومیکروسکوپ و در بزرگ‌نمایی ۱۶۰ برابر ارزیابی شدند. داده‌ها با استفاده از تحلیل واریانس دوطرفه (Two-way ANOVA) و آزمون تعقیبی توکی با سطح معنی‌داری بالا (Tukey's HSD) تحلیل شدند.

یافته‌ها: نتایج تحلیل واریانس دوطرفه نشان داد که نفوذپذیری عاج بین گروه اول (گروه آماده‌سازی با فرز) و گروه‌های دوم و سوم (گروه‌های لیزری، با و بدون درمان تکمیلی) تفاوت معناداری دارد. بیشترین نفوذپذیری در گروه اول مشاهده شد. بین نفوذپذیری عاج در گروه‌های دوم و سوم تفاوت معناداری وجود نداشت. همچنین، تفاوت معناداری بین عمق‌های مختلف حفره، یعنی ۲ و ۴ میلی‌متر، مشاهده نشد.

نتیجه‌گیری: حفره‌های آماده‌سازی‌شده با لیزر، در مقایسه با حفره‌های آماده‌سازی‌شده با فرز الماسی، نفوذپذیری عاج کمتری دارند.

کلیدواژه‌ها: آماده‌سازی حفره دندانی؛ نفوذپذیری عاج؛ لیزرهای حالت جامد.