هدف از این مطالعه، ارزیابی تأثیر توان‌های خروجی مختلف لیزر Er:YAG بر استحکام باند کششی ریز (microtensile bond strength) کامپوزیت غیرمستقیم به سمان‌های رزینی بود.

در این مطالعه، ۳۶ بلوک کامپوزیت غیرمستقیم (GC Gradia DA2، ژاپن) با ابعاد ۱۵ × ۱۰ × ۱۰ میلی‌متر ساخته شدند و به ۱۲ گروه تقسیم شدند، به‌شرح زیر:
گروه ۱: گروه کنترل (بدون هیچ‌گونه تیمار سطحی)؛
گروه‌های ۲ تا ۶: تیمار با لیزر Er:YAG با طول موج ۲۹۴۰ نانومتر در حالت غیرتماسی، با فرکانس ۲۰ هرتز و مدت پالس ۴۷۰ میکروثانیه، با توان خروجی ۲ تا ۶ وات؛
گروه ۷: تیمار با سندبلاست؛
گروه‌های ۸ تا ۱۲: مشابه گروه‌های ۲ تا ۶، با این تفاوت که قبل از تابش لیزر، سندبلاست نیز انجام شد.

از هر گروه یک نمونه برای بررسی با میکروسکوپ الکترونی روبشی (SEM) انتخاب شد. هر نمونه با استفاده از چسب سیانوآکریلات به یک جیگ فلزی مخصوص متصل شد و سپس با استفاده از دستگاه تست یونیورسال (Zwick، آلمان) و با سرعت ۰٫۵ میلی‌متر در دقیقه تحت نیروی کششی قرار گرفت تا جدا شدن باند رخ دهد.

نتایج نشان داد که سندبلاست و لیزر در سطوح انرژی بالاتر از ۱۵۰ میلی‌ژول می‌توانند استحکام باند را افزایش دهند. بررسی SEM نمونه‌های تیمارشده با لیزر، وجود بی‌نظمی‌های سطحی و آندرکات‌های عمیق را نشان داد. نتایج آزمون آماری T نشان داد که در انرژی‌های ۰، ۱۰۰ و ۱۵۰ میلی‌ژول، تفاوت معنی‌داری بین گروه‌های سندبلاست‌شده و بدون سندبلاست وجود نداشت (به‌ترتیب P=0.666، P=0.875 و P=0.069).

با این حال، در نمونه‌هایی که با انرژی‌های ۲۰۰، ۲۵۰ و ۳۰۰ میلی‌ژول تحت تابش لیزر قرار گرفته بودند، نمونه‌های سندبلاست‌شده استحکام باند بیشتری نسبت به نمونه‌های بدون سندبلاست نشان دادند.

نتیجه‌گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که در کامپوزیت‌های رزینی که با لیزر و انرژی خروجی ۲۰۰ تا ۳۰۰ میلی‌ژول تیمار می‌شوند، انجام سندبلاست می‌تواند یک روش مناسب برای افزایش استحکام باند سمان رزینی باشد.

کلیدواژه‌ها: لیزر Er:YAG؛ کامپوزیت غیرمستقیم؛ استحکام کششی ریز.