مقدمه: هدف از این مطالعه، بررسی تأثیر درمان فوتودینامیک ضد میکروبی (aPDT) با استفاده از سه غلظت مختلف فیکوسیانین و دو توان متفاوت لیزر بر باکتری Streptococcus mutans بود.

مواد و روش‌ها: در این مطالعه، باکتری Streptococcus mutans با استفاده از سه غلظت مختلف فیکوسیانین (۲٫۵، ۵ و ۱۰ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر)، در حضور و عدم حضور لیزر دیود با طول موج ۶۳۵ نانومتر و در دو سطح توان ۴۰۰ و ۵۰۰ میلی‌وات مورد بررسی قرار گرفت. گروه کنترل هیچ‌گونه درمانی دریافت نکرد. سه گروه بعدی تنها فیکوسیانین را در غلظت‌های ۲٫۵، ۵ و ۱۰ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر دریافت کردند. سایر گروه‌ها هر دو درمان فیکوسیانین و لیزر را دریافت کردند. در نهایت، تعداد باکتری‌ها با استفاده از روش شمارش واحدهای تشکیل‌دهنده کلنی (CFUs/mL) اندازه‌گیری شد. تحلیل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار IBM SPSS نسخه ۲۶ و آزمون آماری ANOVA انجام شد.

نتایج: تمامی گروه‌ها به‌جز گروه دریافت‌کننده فیکوسیانین با غلظت ۱۰ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر، در مقایسه با گروه کنترل تفاوت آماری معنی‌داری نشان دادند (05/0>p). همچنین، کمترین اثر در گروه کنترل و گروه فیکوسیانین با غلظت ۱۰ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر مشاهده شد، در حالی که بیشترین اثر مربوط به گروه دریافت‌کننده فیکوسیانین با غلظت ۲٫۵ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر همراه با لیزر ۵۰۰ میلی‌وات (2.5 + DL500) بود.

نتیجه‌گیری: درمان فوتودینامیک ضد میکروبی (aPDT) می‌تواند به‌عنوان یک روش مکمل و غیرتهاجمی برای کاهش بار باکتریایی مورد استفاده قرار گیرد. اثربخشی aPDT با افزایش غلظت فیکوسیانین کاهش یافت. همچنین، افزایش توان تابش لیزر موجب کاهش بیشتر باکتری Streptococcus mutans شد. بنابراین، بیشترین اثر در گروه دریافت‌کننده فیکوسیانین با غلظت ۲٫۵ میلی‌گرم بر میلی‌لیتر همراه با لیزر دیود ۶۳۵ نانومتر با توان ۵۰۰ میلی‌وات مشاهده شد.

کلیدواژه‌ها: درمان فوتودینامیک ضد میکروبی؛ پوسیدگی دندانی؛ فیکوسیانین؛ استرپتوکوکوس موتانس.